Globalna produkcja stali: Chiny hamują, Wietnam wbija się do TOP 10. Raport za marzec–maj 2026

Globalna produkcja stali surowej spadła o około 3% w okresie marzec–maj 2026 roku, docierając do poziomu 471,2 mln ton. Spadek napędzany jest niemal wyłącznie przez ograniczenie produkcji w Chinach — kraju odpowiedzialnego za ponad połowę światowej produkcji. Jednocześnie Wietnam po raz pierwszy w historii awansował do pierwszej dziesiątki globalnych producentów, bijąc rekordy dynamiki wzrostu. Najnowsze dane World Steel Association (worldsteel) ujawniają też głębokie regionalne dysproporcje: od imponujących wzrostów w USA (+6,6%) i Turcji (+8,2%) po dramatyczny regres Bliskiego Wschodu (–27%).

Chiny ograniczają produkcję — świat za nimi podąża

Zgodnie z danymi opublikowanymi przez World Steel Association, światowa produkcja stali surowej w marcu 2026 roku wyniosła 159,9 mln ton, co oznacza spadek o 4,2% w porównaniu z marcem 2025. Kwiecień przyniósł dalsze 1,9% tąpnięcie (153,4 mln ton), by w maju tempo spadku wyhamować do zaledwie 0,3% (157,9 mln ton). Łącznie trzy miesiące przyniosły 471,2 mln ton produkcji — około 15 mln ton mniej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego.

Za spiralę spadkową odpowiada przede wszystkim Chiny. Państwo Środka wyprodukowało w ciągu trzech miesięcy 254,9 mln ton stali, co stanowi ponad 54% produkcji globalnej i jednocześnie oznacza spadek o 4,5% rok do roku. Marzec był najsłabszy — 87,0 mln ton i minus 6,3% — sygnalizując głębsze korekty w chińskim sektorze stalowym.

Za chińskim regresem stoi celowa polityka redukcji mocy wytwórczych, spowolnienie popytu w sektorze nieruchomości oraz rosnąca presja regulacyjna związana z transformacją klimatyczną. Pekin konsekwentnie realizuje strategię konsolidacji sektora, co przekłada się na mniejsze wolumeny, ale wyższe marże dla największych koncernów.

Indie rosną w siłę — druga gospodarka świata coraz wyżej

Na przeciwległym biegunie znajdują się Indie, które w okresie marzec–maj 2026 wyprodukowały 43,2 mln ton stali — wynik o 4,9% wyższy niż rok wcześniej. Indie umacniają pozycję niekwestionowanego wicelidera globalnego rynku, daleko wyprzedzając USA (21,9 mln ton, +6,6%) i Japonię (20,5 mln ton, –1,0%). W okresie styczeń–maj 2026 Indie sięgnęły już 72,9 mln ton produkcji, co oznacza dynamikę rzędu +7,8% rocznie.

Indienski sukces napędzany jest przez gigantyczne inwestycje infrastrukturalne realizowane przez rząd premiera Narendry Modi, program Make in India wspierający rodzimą produkcję oraz rosnący popyt wewnętrzny napędzany urbanizacją i uprzemysłowieniem. Eksperci branżowi wskazują, że Indie mogą w ciągu najbliższej dekady podwoić swoją produkcję stali, stając się kluczowym graczem nie tylko Azji, ale i globalnego rynku.

Wietnam wbija się do TOP 10 — fenomen azjatyckiego disruptora

Największą niespodzianką raportowanego okresu jest Wietnam, który po raz pierwszy w historii znalazł się w pierwszej dziesiątce globalnych producentów stali. W ciągu trzech miesięcy wietnamski sektor stalowy wyprodukował łącznie 6,9 mln ton, notując wzrost o 11,9% w ujęciu rocznym. Sam maj 2026 roku przyniósł prawdziwy rekord — 2,6 mln ton produkcji, co oznaczało dynamikę na poziomie +27,2%.

Wietnam staje się regionalnym hubem produkcji stalowej w Azji Południowo-Wschodniej. Rosnące inwestycje zagraniczne — w tym transfer technologii i kapitału z Japonii, Korei Południowej i Tajwanu — w połączeniu z korzystną lokalizacją geograficzną i rosnącym popytem wewnętrznym czynią z tego kraju jednego z najdynamiczniej rozwijających się rynków stalowych na świecie. Wietnam może wkrótce zagrozić pozycji Brazylii (8,3 mln ton, –0,9%) czy Turcji (10,0 mln ton, +8,2%).

Amerykańskie cła działają — produkcja w USA rośnie trzeci miesiąc z rzędu

Stany Zjednoczone wyprodukowały 21,9 mln ton stali w okresie marzec–maj 2026, co oznacza wzrost o 6,6% w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego. Szczególnie maj był imponujący — 7,5 mln ton i wzrost o 9,2% r/r. Stany Zjednoczone umocniły się na pozycji trzeciego największego producenta stali na świecie, wyprzedzając Japonię.

Kluczowym czynnikiem wzrostu są amerykańskie cła protekcjonistyczne. Administracja USA konsekwentnie zaostrzała ograniczenia handlowe w ramach Section 232, podnosząc stawki celne na stal i aluminium do 50% od czerwca 2025 roku. Cła te skutecznie izolują amerykański rynek od niższych cen światowych, stymulując krajową produkcję kosztem importu. Efekt jest widoczny w statystykach: trzy kolejne miesiące wzrostu, przy globalnym spadku.

Unia Europejska pod presją — nowe rozwiązania ochronne w drodze

Unia Europejska (27 krajów) wyprodukowała łącznie 33,8 mln ton stali w ciągu trzech miesięcy, notując niewielki spadek o około 0,5% rok do roku. Produkcja europejska pozostaje stabilna, lecz pod silną presją ze strony taniego importu z Chin oraz wyższych kosztów produkcji.

Parlament Europejski zatwierdził w maju 2026 roku nowe rozporządzenie ochronne, które zmniejsza kontyngenty taryfowe o 47% — z 33 mln ton do zaledwie 18 mln ton rocznie. Oznacza to effectively podwojenie stawek celnych na stal importowaną powyżej wolumenów kontyngentowych. Nowe regulacje mają chronić europejski przemysł przed napływem subsydiowanej chińskiej stali.

Warto jednak odnotować zróżnicowanie w ramach regionu: Niemcy (+8,1% r/r) i Turcja (+8,2% r/r) wykazały zaskakująco silną dynamikę wzrostu, kontrastującą ze stabilnym, ale nie wzrostowym wynikiem całej Unii.

Bliski Wschód w kryzysie — produkcja spadła o ponad jedną czwartą

Najbardziej dramatyczną historią raportowanego okresu jest Bliski Wschód. Region wyprodukował łącznie zaledwie 11,1 mln ton stali, co oznacza spadek aż o 27% w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego. Marzec 2026 roku był szczególnie dotkliwy — minus 33,5% r/r.

Za regresem stoją przede wszystkim czynniki geopolityczne i makroekonomiczne: eskalacja konfliktów zbrojnych w regionie, gwałtowny wzrost kosztów energii elektrycznej i gazu (energia stanowi do 40% kosztów produkcji stali) oraz niestabilność polityczna wpływająca na decyzje inwestycyjne. Region, który jeszcze kilka lat temu był postrzegany jako perspektywiczny rynek wzrostowy, teraz kurczy się najszybciej spośród wszystkich analizowanych obszarów.

Rosja w odwrocie — sankcje przynoszą efekty

Rosja wyprodukowała szacunkowo 16,0 mln ton stali w ciągu trzech miesięcy, notując spadek o 9,9% rok do roku. Międzynarodowe sankcje, odpływ technologii i kapitału oraz trwająca wojna na Ukraine niekorzystnie wpływają na zdolności produkcyjne rosyjskiego sektora stalowego. Rosja, która jeszcze w 2021 roku zajmowała piątą pozycję w globalnym rankingu, teraz rywalizuje o szóste miejsce z Koreą Południową.

Dane rosyjskie są oznaczane jako szacunkowe (e) ze względu na ograniczoną transparentność statystyczną w warunkach sankcji międzynarodowych.

Kryzys nadwyżek mocy produkcyjnych pogłębia się

Dane te wpisują się w szerszy obraz strukturalnego kryzysu globalnego przemysłu stalowego. Zgodnie z raportem OECD opublikowanym w czerwcu 2026 roku, globalne nadwyżki mocy wytwórczych mają wzrosnąć z około 640 mln ton w 2025 roku do 745 mln ton do 2028 roku. Tymczasem prognozowany wzrost popytu w tym samym okresie wyniesie zaledwie 34 mln ton.

OECD wskazuje na fundamentalne zakłócenia konkurencji wynikające z masowych subsydiów państwowych kierowanych do producentów stalowych w krajach spoza OECD. Przeciętne chińskie przedsiębiorstwo stalowe otrzymywało w 2024 roku subsydia, których relacja do wartości aktywów była piętnastokrotnie wyższa niż w przypadku konkurentów zachodnich.

Chiny wyeksportowały w 2025 roku rekordowe 131 mln ton stali — o 153% więcej niż w 2020 roku. Ta wielkość przekracza łączną roczną produkcję całej Unii Europejskiej. Sekretarz generalny OECD Mathias Cormann ostrzegł, że „uporczywa nadwyżka mocy produkcyjnych może podkopać długoterminową rentowność i żywotność krajowych sektorów stalowych”, wzywając do „silniejszej współpracy międzynarodowej i równych warunków konkurencji”.

Podsumowanie — kto zyskuje, kto traci w dobie kryzysu stalowego

Artykuł przygotowany na podstawie danych World Steel Association (worldsteel) opublikowanych w okresie kwiecień–czerwiec 2026 roku oraz raportu OECD Steel Outlook 2026. Dane obejmują 69–70 krajów raportujących do worldsteel, reprezentujących około 98% światowej produkcji stali surowej.